Celem niniejszego artykułu jest eksplanacja założeń aktualnej Strategii Bezpieczeństwa Narodowego Stanów Zjednoczonych oraz dokonanie prognozy jej wpływu na bezpieczeństwo wschodniej flanki NATO. Główny problem badawczy zawiera się w formie pytania: jakie znaczenie dla bezpieczeństwa wschodniej flanki NATO ma aktualna Strategia Bezpieczeństwa Narodowego Stanów Zjednoczonych? W celu rozwiązania głównego problemu badawczego, konieczna była jego fragmentacja na dwa problemy szczegółowe. Pierwszy z nich brzmi następująco: w czym wyraża się istota nowej Strategii Bezpieczeństwa Narodowego Stanów Zjednoczonych? Drugi problem badawczy wyraża się w formie następującego pytania: jaki potencjalny wpływ na przyszłą dynamikę przestrzeni bezpieczeństwa Europy Środkowo-Wschodniej może mieć nowa Strategia Bezpieczeństwa Narodowego USA? Przyjęto następującą hipotezę główną: przypuszcza się, iż aktualna Strategia Bezpieczeństwa Narodowego Stanów Zjednoczonych, stanowiąca radykalne odejście od przyjętej linii polityki zagranicznej Waszyngtonu od dekad, w znaczący sposób wpłynie na dynamikę procesów zachodzących w przestrzeni bezpieczeństwa wschodniej flanki NATO. Ponadto ocenia się, iż realizacja przez Stany Zjednoczone założeń strategii może zintensyfikować zaangażowanie państw wschodniej flanki NATO na rzecz budowania autonomicznych (narodowych) i regionalnych zdolności obronnych oraz szerokiej integracji Europy Środkowo-Wschodniej w kontekście zwiększania interoperacyjności oraz możliwości militarnych w zakresie odstraszania i obrony. W wyniku procesu badawczego ustalono, że założenia nowej Strategii Bezpieczeństwa Narodowego USA są wypadkową wieloletniej realizacji politycznej koncepcji „America First”, co powoduje dążenie do zawężenia interesu narodowego Stanów Zjednoczonych oraz ograniczenia zewnętrznego zaangażowania zasobów państwa poza priorytetowymi kierunkami. Należy stwierdzić, iż założenia Strategii Bezpieczeństwa Narodowego USA mogą prawdopodobnie silnie wpłynąć na zmianę celów strategicznych państw wschodniej flanki NATO, które będą dążyć do: autonomicznego tworzenia (rozwijania) brakujących zdolności operacyjnych, które dotychczas zapewniały Stany Zjednoczone, rozwijania szerszej współpracy bilateralnej i regionalnej w dziedzinie bezpieczeństwa oraz próby zakotwiczenia amerykańskich inwestycji i zobowiązań obronnych w przestrzeni środkowoeuropejskiej. Metody badawcze wykorzystane w pracy to: krytyczna analiza i ocena literatury, analiza systemowa, wnioskowanie, synteza oraz prognozowanie.