Jednym z priorytetów państwa polskiego jest wzmacnianie zdolności Sił Zbrojnych RP do odstraszania i obrony przed zagrożeniami dla bezpieczeństwa państwa oraz w ramach kolektywnej obrony NATO. Wynika to ze Strategii Bezpieczeństwa Narodowego RP z 2020 roku. Dokument ten określa zadania w zakresie wzmacniania zdolności operacyjnych Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej do odstraszania i obrony przed zagrożeniami bezpieczeństwa, odnosząc się między innymi wprost do zadań Wojsk Obrony Terytorialnej ( WOT) w tym zakresie, poprzez tworzenie warunków do rozbudowy powszechnej gotowości obronnej na całym terytorium kraju. W świetle powyższego, określono problem badawczy zawierający się w pytaniu: Jaką rolę odgrywają Wojska Obrony Terytorialnej w procesie odstraszania i obrony? Badania pozwoliły na wskazanie istotnych elementów składowych odstraszania i obrony oraz zadań realizowanych przez WOT wpisujących się w ten obszar. Najistotniejsze z nich to wzmocnienie potencjału sił zbrojnych RP, wkład w proces budowania rezerw osobowych na potrzeby obronności kraju oraz przygotowanie do walki w terenie czasowo zajętym przez przeciwnika, a także na terenach okupowanych. Podkreślenia wymaga terytorialny charakter formacji oraz wypływające z niego możliwości optymalnego wykorzystania WOT w kształtowaniu środowiska bezpieczeństwa. Zaproponowano również pewne rozwiązania, które znacznie poszerzą dotychczasowe możliwości i zdolności formacji, w szczególności dotyczące modyfikacji struktur etatowych w rozróżnieniu na czas P i W, opierające się na terytorialnych organach dowodzenia. Niniejszy artykuł ma charakter analityczno-problemowy i opiera się na jakościowym podejściu badawczym. Przegląd, analiza i krytyka treści obejmowała publikacje recenzowane, obowiązujące akty prawne oraz inne dokumenty. Analiza ta została wsparta elementami studium przypadku, odnoszącego się do realizacji niektórych zadań będących elementem odstraszania i obrony.