Wprowadzenie modelu armii zawodowej oraz odejście od powszechnego poboru stworzyły podstawy do objęcia kobiet procedurami kwalifikacji wojskowej, otwierając im formalny dostęp do pełnienia służby w siłach zbrojnych. Już od ponad dwóch dekad kobiety mogą obejmować wszystkie stanowiska w strukturach Sił Zbrojnych RP, a upływ tego czasu umożliwia dokonanie rzetelnej oceny i wyciągnięcie odpowiednich wniosków. Niniejszy artykuł ma na celu ukazanie specyfiki służby kobiet w procesie utrzymania wojskowych statków powietrznych oraz identyfikację czynników organizacyjnych, szkoleniowych i psychospołecznych, które kształtują ich rolę, pozycję i warunki pełnienia służby w strukturze SIL. Przedmiotem badań stała się służba kobiet w procesie utrzymania wojskowych statków powietrznych. Analizie poddano warunki organizacyjne, proces szkolenia, zakres realizowanych zadań oraz uwarunkowania psychospołeczne wpływające na wykonywanie służby. Natomiast problem badawczy, jaki zasygnalizowano, został wyrażony pytaniem: jak przebiega służba kobiet w procesie utrzymania wojskowych statków powietrznych i jakie wyzwania wiążą się z tą służbą? W badaniach zastosowano zarówno metody o charakterze teoretycznym, jak i empirycznym, w szczególności analizę literatury przedmiotu, wnioskowanie indukcyjne i dedukcyjne oraz sondaż diagnostyczny. Podstawę analityczną opracowania stanowiły monografie naukowe oraz artykuły specjalistyczne. Prezentowany materiał dostarczył szereg interesujących konkluzji w obszarze służby kobiet w systemie utrzymania wojskowych statków powietrznych. Wyniki badań wskazują, że kobiety pełniące służbę w procesie utrzymania wojskowych statków powietrznych realizują powierzone zadania na wysokim poziomie profesjonalizmu, zgodnie z obowiązującymi procedurami oraz standardami bezpieczeństwa. Badana grupa charakteryzuje się ponadto wysokimi kompetencjami merytorycznymi, znacznym zaangażowaniem oraz satysfakcją z pełnionej służby, przy jednoczesnym występowaniu wybranych barier o charakterze organizacyjnym i psychospołecznym. Artykuł stanowi podstawę do dalszych analiz nad czynnikami sprzyjającymi utrzymaniu kobiet w służbie inżynieryjno-lotniczej lotnictwa wojskowego oraz nad doskonaleniem szkoleń, koordynacji współpracy i mechanizmów kultury bezpieczeństwa.