Celem artykułu jest zbadanie wpływu macierzyństwa na style i kompetencje przywódcze kobiet pełniących służbę w służbach mundurowych oraz ustalenie, czy doświadczenie to stanowi wyłącznie barierę w rozwoju kariery przywódczej, czy także źródło zasobów wzmacniających skuteczność kierowania ludźmi. Punktem wyjścia było założenie, że funkcjonowanie kobiet w strukturach hierarchicznych i silnie zmaskulinizowanych wymaga umiejętnego łączenia wymagań organizacyjnych, norm kulturowych oraz obowiązków rodzinnych. W artykule postawiono problemy badawcze: Czy kobiety posiadające dzieci różnią się od kobiet bezdzietnych pod względem deklarowanych kompetencji i aspiracji przywódczych ? Jakie bariery organizacyjne są przez nie postrzegane jako najważniejsze ? Czy wsparcie opiekuńcze wzmacnia gotowość matek do podejmowania ról przywódczych ? Badanie przeprowadzono w paradygmacie ilościowym z wykorzystaniem metody sondażu diagnostycznego. Zastosowano autorski kwestionariusz ankiety internetowej obejmujący pytania metryczkowe oraz pozycje oceniane na skalach Likerta, odnoszące się do aspiracji przywódczych, postrzegania barier, stresu oraz relacji między życiem zawodowym i rodzinnym. Analizę danych oparto na statystykach opisowych, analizie porównawczej i testach nieparametrycznych, co pozwoliło uchwycić zarówno poziom deklarowanych postaw, jak i różnice między analizowanymi grupami. Wyniki wskazują, że macierzyństwo w badanej próbie nie wiązało się z obniżeniem orientacji przywódczej kobiet, lecz z bardziej złożonym bilansem zysków i strat. Matki częściej doświadczały konfliktu praca–rodzina, ale jednocześnie silniej dostrzegały transfer doświadczeń z życia rodzinnego do służby oraz deklarowały wyższe nasilenie wybranych kompetencji przywódczych. Macierzyństwo łączyły zwłaszcza z większą empatią, lepszą organizacją pracy, odpowiedzialnością i dojrzałością emocjonalną. Kluczowe znaczenie dla rozwoju przywódczego matek ma dostęp do przewidywalnego wsparcia opiekuńczego, wzmacniającego aspiracje do obejmowania funkcji przełożonej. Wnioski wskazują na potrzebę ograniczania nieprzewidywalności służby, rozwijania mentoringu, wdrażania polityk wspierających rodziców oraz przełamywania stereotypu, że macierzyństwo jest sprzeczne z efektywnym przywództwem.